NTFU Fietvrouwen
Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook
 
Nieuws

Hera van Willick ontdekt de wereld op de fiets

Friday, December 4, 2015

Ze fietste in ruim 400 dagen door 28 landen en nu wil ze niets anders meer doen. Hera van Willick leeft voor haar fiets. Terwijl ze spaart voor haar volgende reis deelt Hera dit fietsgeluk met anderen tijdens haar lezingen door het hele land. Hera: “Ik wil mensen stimuleren te herkennen en erkennen waar ze heel gelukkig van worden. Niemand hoeft daarvoor op de fiets naar China te gaan. Maar bij mij is het wel echt het fietsen waar ik ontzettend gelukkig van word.” Vandaag delen we het bijzondere verhaal van Hera op Fietsvrouwen.nl.

 

Hoe het begon

De ouders van Hera waren al gek op fietsen. Voor haar geboorte gingen ze regelmatig op fietsreis en tijdens haar jeugd hadden haar ouders geen auto. Hera’s moeder had nog altijd een trekkingfiets toen Hera haar op haar 19e vroeg of ze die fiets eens mocht lenen. Ze fietste tien dagen door Nederland en Duitsland en dat smaakte naar meer. Na Duitsland volgden Parijs en Italië. Daarna wilde ze wel eens wat langer en verder weg. Toen ze halverwege haar tweede studie erover dacht om te gaan backpacken, kwam ze via de wereldfietser op het idee om dat op de fiets te doen. Ze fietste een half jaar door zuidoost Azië en toen wist Hera het zeker: dit was waar ze gelukkig van wordt!

 

De reis

Na Vietnam fietste Hera nog door Zwitserland en Frankrijk, tot haar grootste reis tot nu toe begon: een reis van meer dan een jaar door 28 verschillende landen. Hera: “Het was niet mijn doel om zover mogelijk te fietsen. Ik wilde gewoon zo blij mogelijk zijn. De ene dag fietste ik 60 kilometer, de andere 120. Ik doe gewoon wat ik het liefst wil doen: op mijn fiets de wereld verkennen.” Het enige wat Hera wist toen ze aan haar reis begon was dat ze naar China wilde fietsen. Verder had ze geen plan. Na Vietnam was ze in Nepal geweest en verliefd geworden op de Himalaya. Omdat het onmogelijk was om door Tibet te reizen koos ze voor China.

 



Hera fietste van Nederland via Duitsland, Oekraïne, Rusland, Kazachstan, Kirgizstan en Tadzjikistan naar China (De Zijderoute). Onderweg nam ze twee keer een trein, o.a. om een woestijn te omzeilen. Hierna ging ze verder naar Thailand. Vanaf Bangkok vloog ze naar Indonesië, waar ze een maand met haar moeder doorbracht. Toen ze na deze maand weer wilde fietsen protesteerden haar benen en besloot ze eerst een maand te leren surfen op Lombok. Gewoon omdat het kan! Hierna overwoog ze om naar Australië te gaan, maar ze besloot om dit te bewaren voor een volgende reis. Er was immers nog zoveel te zien in Europa. In plaats daarvan ging naar Maleisië en daarna terug naar Europa. Turkije, Griekenland, Bulgarije, Macedonië, Kosovo, Servië, Montenegro (ze fietste hier in de sneeuw!), Kroatië, Slovenië, Italië en Zwitserland. Hera trok van land tot land en zag de omgeving langzaam veranderen: “Omdat je zo langzaam beweegt zie je alles om je heen stukje voor stukje veranderen; de natuur, de talen, het eten, de mensen. En dat is zo bijzonder!”

 

Cultuurshock

Eenmaal terug in Italië volgde er na bijna een jaar in de ‘niet-westerse wereld’ te hebben gefietst een cultuurshock voor Hera. “Ik zag glimmende etalages, plastic tasjes, dure auto’s, vrouwen in mooie kleding met hoge hakken en dat deed me zoveel. Ik kwam uit een periode waarin het leven simpel was; waar het om de basiswaarden ging. Ik was zo dichtbij de bevolking geweest. Iedere nacht woonde ik in een ander dorp. De reis heeft me enorm gevormd, haast zoveel dat je niet meer terug kunt in je ‘gewone’ leven. Het is meer dan ‘gewoon een reis’ geweest”, aldus Hera.

 


 

Volg je hart & ga buiten je comfort zone

Tijdens haar reis besefte Hera zich dat ze gelukkiger was dan ooit. Hera: “Iedere trap die ik deed is een paar centimeter vooruit. Al die kilometers zijn uit mijn eigen lijf gekomen. Ik ben zo ontzettend blij dat mijn lijf dat kan.” Al tijdens haar reis besloot Hera om dit gevoel vast te houden in Nederland. Ze besloot vaker naar haar hart te luisteren en minder naar de verwachtingen van anderen. Tijdens haar lezingen inspireert ze anderen om dit ook te doen.


Hera heeft het tijdens deze lezingen niet alleen over hoe fantastisch het is. Het volgen van je hart – zeker als het op zo’n extreme manier is als Hera – heeft namelijk ook consequenties. Zo vond Hera’s vader het erg moeilijk dat ze zo lang wegging en leeft ze nu ze weer terug is van baantjes die weinig verdienen en bouwt ze geen toekomst op zoals in Nederland gebruikelijk is, omdat ze nergens aan wil binden voor een langere tijd. Hera: “Daarom woon ik zoals ik woon, heb ik geen vriendje en zorg ik wel dat ik niet verliefd word, dat probeer ik in ieder geval. Maar als fietsreizen echt is wat je wil, dan doe je dat. En anders is het niet echt wat je wil.”

 

Natuurlijk hoeft het allemaal niet zo extreem. Toen we haar vroegen wat ze de lezeressen van Fietsvrouwen.nl mee zou willen geven zei ze het volgende: “Ik begrijp als geen ander hoe blij je kunt worden van fietsen, maar je hoeft niet naar China te fietsen om dit geluk te ervaren. Ga eens buiten je comfort zone. Als je altijd een vaste route fietst, probeer daar dan eens vanaf te wijken door gewoon met de wind mee te fietsen en dan je weg terug te vinden. Als je altijd fietst als het droog is, ga dan eens de regen in. Daar word je uiteindelijk heel blij van!”

 

Ben je geïnspireerd door het verhaal van Hera en wil je ook eens bij één van haar lezingen aanwezig zijn, kijk dan eens op haar website en/of Facebookpagina!



<< Terug naar nieuwsberichten  






nieuwsbrief


inloggen beheerders