NTFU Fietvrouwen
Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook
 
Nieuws

Fietsvakantie in de bergen

Monday, May 15, 2017

Vorige maand ging Fietsvrouw Anja voor het eerst op fietsvakantie zonder haar gezin. Een avontuur dat ze altijd al eens wilde beleven, en waar ze zich de afgelopen winter serieus op voorbereidde met een trainingsschema. Ze schreef een uitgebreid verslag van haar belevingen in Andalusië. Vandaag lees je de hoogtepunten van deze reis op Fietsvrouwen.nl.

 

Aankomst in Ronda

De thuisbasis van deze fietsvakantie is Ronda, een stadje in de bergen achter Marbella en Malaga. Hier wordt Anja opgewacht door de organisatie van Andalusië Fietsreizen. Anja: “Na een korte introductie wordt de fiets op maat afgesteld en mijn eigen zadel gemonteerd. We lunchen nog even in de stad en vertrekken dan voor een kennismakingsrit. We fietsen van Ronda naar El Burgo, waar we gelijk al een paar prachtige beklimmingen tegenkomen. Het afdalen is nog wel een dingetje. Ik hoop de komende week hierin mijn grenzen te verleggen. Ook leer ik gelijk dat ik meer eten nodig heb onderweg. Die hoogtemeters kosten meer energie dan een vlakke rit.”

 

Glooiende kurkbomenwegen

Op zondag begint de fietsvakantie echt. Na uitleg over de fiets, het klimmen en het dalen, vertrekt de groep voor een rit van 67 kilometer met 1282 hoogtemeters. Anja: “De rit begint met een flinke afdaling. In de verte zien we een stuwmeer, waar we naartoe afdalen. Dan volgt een mooie klim van 8 km en pikken een terrasje in Grazalema. Via de glooiende kurkenbomenweg dalen we af naar de hoofdweg die ons naar Ronda leidt. Een klim van 6 km als toetje toe aan het eind van een prachtige dag. Zon, veel wind en schitterende vergezichten. Echt genieten.”

 

Flink klimmen

Al snel worden de kilometers en hoogtemeters flink opgevoerd. Anja: “De eerste klim op maandag is gelijk al een pittig: 8 km lang met steile stukken erin. Om ons heen zien we graanvelden en olijfbomen. En waar we gisteren vooral geiten en schapen zagen, liepen er vandaag koeien en paarden. Na een prachtige lange afdaling en korte klim is het tijd voor een bakkie met wat erbij. Eenmaal weer op pad zijn de stukken glooiend met veel afwisseling van landschap. Zo fiets je langs steile rotswanden en even later langs boertjes met hun akkers. Na nog twee mooie beklimmingen waren we weer terug in Ronda. Het was een heerlijke dag met 86 km en 1800 hm. En niet geheel onbelangrijk: het afdalen gaat steeds beter en we hebben veel lol onderweg.”

 

Semana Santa

In de week voor Pasen gaat iedere parochie middenin de nacht in optocht door de straten met veel gezang, trompetgeschal en tromgeroffel vanwege de Semana Santa. Deze processies leiden voor Anja helaas meer dan eens tot een verstoorde nachtrust, maar ze geniet er niet minder om. “Na een rommelige nacht, vertrekken we klokslag 10 uur vanuit Ronda. Er is beduidend minder wind dan de eerste dagen en dat kun je duidelijk merken. We rijden in een lekker tempo al klimmend en dalend richting Benoajan. De eerste klim van 5 kilometer is goed te doen. Na weer een afdaling beginnen we aan een pittige klim met stukjes van 12-13%. Een echte kuitenbijter. In Cortes de la Frontera vullen we onze bidons bij de fontein. De afdaling die volgt is super. Goed asfalt, brede wegen, mooie bochten met uitzicht op een schitterend dal. De daarop volgende klim is de langste tot nu toe. Hij is 10 kilometer lang met een stijgingspercentage van 5-6%. Onderweg komen we langs heerlijk ruikende bremstruiken, geitenbellen en vogeltjes. 

In Algatocin stoppen we voor de break. Aan het dorpsplein kijken we uit op een groep kinderen met een groot springtouw, blokkenlopen en een bal. Het leek alsof de tijd had er stil had gestaan. Na het vullen van onze bidons gaan we weer op pad voor een klim van 9 kilometer. We zien Ronda al liggen, maar moeten eerst nog afdalen over slecht wegdek met grind en via het oude deel van de stad nog even een korte steile kasseienstrook overwinnen. Na 77 kilometer met 1783 hoogtemeters zou er morgen eigenlijk een rustdag gepland staan. Ik slaap er nog een nachtje over….”.

 

Rustdag

Na vier fietsdagen, staat er op deze dag een rustdag gepland. Anja heeft de smaak echter zo te pakken, dat ze toch nog even op de fiets stapt met twee andere vrouwen voor een rit van 46 kilometer met 1007 hoogtemeters. Anja: We verlaten Ronda door de oude stadspoort en beginnen meteen aan een klim van 9 km richting Alpandeire. De afdaling op een mooie brede weg met haarspeldbochten is echt schitterend. We klimmen en dalen en klimmen met steile stukken en veel bochten. In de verte zien we het smurfendorp Juzcar liggen. Hier gaan we op de foto met grote smurf en doen we een bakkie. De terugweg naar Ronda hoeven we alleen nog af te dalen. Met een maximum snelheid van 64 kilometer per uur op mijn Mio staan we even later weer voor ons hotel.”

 

De koninginnenrit

Na een relatief rustige dag, is het op vrijdag tijd voor de ‘Koninginnenrit’.

 

Wikipedia: “Een Koninginnenrit is in de wielersport een etappe in een meerdaagse wedstrijd, waarvan vooraf wordt verwacht dat deze zwaar zal zijn. Een Koninginnenrit bestaat meestal uit één of meerdere cols en de aankomst ligt vaak bovenop een berg.”

 

Anja: “We nemen de afdaling naar Grazalema, die we zondag ook reden. In de verte zien we het stuwmeer waar we heen moeten. Daar ligt de voet van de klim van 12,5 kilometer. Ik trap rustig mijn eigen tempo. Ik hoef niet te forceren en ook op de steilere stukken heb ik geen centje pijn. Ik geniet van het moment en het uitzicht. Soms zoek ik de schaduw aan de verkeerde kant van de weg. Op de vlakkere stukken schakel ik terug zodat ik wat kan herstellen en bij kan schakelen als het steiler wordt. Na 1.05.57 bereik ik de top. Yes, I did it! Na een groepsfoto bij ”het” bord dalen we af naar Grazalema. Tijd voor een terrasje. We hebben wel wat lekkers verdiend.”

 

Anja-lusie’s finale

Na wederom een onrustige nacht, wordt Anja wakker voor alweer de laatste rit van de week. Anja: “Ik hoop dat de nacht me niet op zal breken, want er staat weer een pittige tocht op het programma met vooral aan het eind steile stukken. De eerste 9 kilometer klim ik vrij gemakkelijk in mijn eigen tempo met een mooie cadans omhoog. Als ik bovenkom wacht ik op de rest. Ik eet en drink wat, maar als ik na 10 minuten nog niemand zie, besluit ik ze tegemoet te rijden. Als ik de groep nog steeds niet zie, vraag ik aan een wielrenner of hij iemand heeft ingehaald. Nee, niemand gezien. De twijfel slaat toe. Ik daal verder af en zie in de verte de afslag die ik gemist heb. Ik herken de gids aan haar oranje shirtje. We zijn beide heel blij elkaar te zien. Ze had me al tien keer geprobeerd te bellen maar er is geen ontvangst in de bergen.

 

Als ik weer van de schrik ben bekomen, geniet ik van deze laatste dag. Het landschap, de rust, de geluiden, zo heerlijk fietsen hier. Wat een geluk om dit eens te kunnen ondernemen. Na lang dalen maken we een tussenstop. In de klim die volgt verandert de natuur om ons heen. Ik doe het even rustig aan, want ik weet dat er een paar steile stukken van 15-16% gaan komen. Ook de laatste klim gaat nog soepel. De gids noemt me zelfs een ‘klimgeit’. Met 88 kilometer en 1782 hoogtemeters op de teller voor deze laatste dag, sluit ik deze week met voldoening af.”

 



<< Terug naar nieuwsberichten  






nieuwsbrief


inloggen beheerders